ORTHODOX ZOMERKAMP IN KASTERLEE (België)

Ook dit jaar vond het Orthodox Zomerkamp plaats en wel van 1-9 augustus op het domein Kasterlee in de Antwerpse Kempen. Het werden weer tien boeiende dagen vol spelletjes, wandeltochten, catechese, zwemmen en een kampvuur. De geestelijke leiding lag in handen van vader Alexander uit Leuven. 
Een 65-tal personen (kinderen in de leeftijdsgroep van 7 tot 16 jaar en de begeleiders) hebben deelgenomen, onder soms wel zeer extreme weersomstandigheden. Een van de hoogtepunten van dit zomerkamp was de doop door Z. Em. Aartsbisschop Gabriël van het 10-jarige meisje Dasha (Daria) op woensdag 6 augustus, een plechtigheid waaraan wel zéér veel water te pas kwam. De ene stortbui volgde op de andere, zodat alle aanwezigen tenslotte doornat waren. De Goddelijke Liturgie ‘s-anderendaags werd in de ‘kerktent’ gecelebreerd door Z. Em. Aartsbisschop Simon van Brussel (P.M.) en Z. Em. Aartsbisschop Gabriël (Russisch Exarchaat van West-Europa), de priester Alexander (Leuven) en de diakens Hildo (Amsterdam) en Dimitri (Antwerpen).
Het OZK vindt jaarlijks plaats onder auspiciën van OJB en OJN, met steun van de VvO en de zegen van alle bisschoppen.

 

 

SOLZJENITSYN – MARTELAAR OF PROFEET

Een leven in dienst van de literatuur

Deze nacht is Aleksandr Issajevitch SOLZJENITSYN binnengetreden in het licht van het Koninkrijk. Her rijk van de Boze, dat hij ervaren heeft, heeft hem laten gaan; hij kwam er levend uit terug, vanuit de afgrond van het meest onmenselijke systeem sinds eeuwen.
Eerder hadden vertegenwoordigers van de Duitse filosofie - Hegel, Marx, Nietsche, Freud - waar de Europese geest voor zwichtte, God voor dood verklaard. De goddeloze propaganda in Rusland, gevolgd door China, Polen, Cuba, Angola, Cambodja, verklaarde de dood van de mens. Een barbaarse gnosis werd verheven tot universele religie, met een manicheïsche katechismus, industriële tempels, oorlogszuchtige riten en wraakzuchtige hogepriesters.  De intellectuelen, in dienst van de partij voor de vooruitgang, waren de waakhonden. Zwijg of sterf! De massagraven, door duizenden gegraven voor miljoenen slachtoffers, waren voor hem een ex-voto.
En dan krijgen het verstikt gerochel, de verdwenen namen, de stapels lijken een stem. Uit het puin van de geschiedenis stijgt een lied op: een nieuwe Odysseus. Zijn stem – hun stem – onze stem. Betaald met de eucharistische prijs van het bloed. “Ik heb hun ideologie aangevallen, maar terwijl ik het tegen hen opnam, droeg ik mijn hoofd al onder mijn arm” (uit: “Het kalf stoot de eik”). De ikonen van Rostov, van Moskou, van Rjazan, ontsnapt aan de communistische verwoesting, tonen Johannes de Voorloper na zijn onthoofding evenzo, maar van gedaante veranderd in een Engel des Oordeels, voorafgaand aan de nederdaling in de hades van Christus, voor Wie hij de weg bereidde naar Diens komende Opstanding.
Macht van de onmacht van Solzjenitsyn, schrijver, martelaar of profeet, in de wetenschap onderworpen te zijn aan een Woord dat groter is dan het zijne, maar die in zijn diepste wezen het verlangen naar onsterflijkheid kende.

“DOOR HET KWADE TE VERZWIJGEN, ZAAIEN WIJ HET UIT”.
Door deze tegenstelling, tegelijk een omkering, een bekering, dan verrukking in het midden van zijn levensweg, voltrekt zich in Solzjenitsyn verrassenderwijze  het samenvallen van zijn lot en zijn oeuvre op een zeldzame en geheimvolle wijze. In tegenstelling tot het wereldse betreuren, plaatst het appèl van de waarheid zijn bestaan in het teken van berouw. “Door te zwijgen over het kwaad, het toe te laten in ons lichaam, zaaien wij het uit” (“Goelag Archipel”). Het kwaad gedijt slechts in verborgenheid; het is de vrijwillige verdoemenis van  de leugen, waarmee wordt ingestemd. En deze les is niet alleen geldig voor de onuitsprekelijke gruwelijkheid van het Oosten; ze is ook van toepassing op het domme geluk van het Westen, op de botte  afgoderij van het Westen met betrekking tot goederen en de Goede, geld en orde, genot en eer.
Onvergeeflijk. Even onvergeeflijk als zijn wil ‘russisch’ te leven, te denken, te spreken en te schrijven. Bij zijn eerste verschijnen, geïncarneerd ‘in levende lijve’ in “Apostrophes” (1975), riep Solzjenitsyn een scala van gevoelens op: bereid tot compromis en meester in manipulatie ... leugenaar, reactionair, nationalist, slavofiel, monarchist, Groot-Rus en - zonodig – fascist en antisemiet. Het was nochtans Raymond Aron, die de bijbelse natuur herkende van het mysterie, de ‘theologale’ evidentie aantoonde, door te spreken van een “gezicht, verlicht door de boodschap van barmhartigheid, geloof en hoop”.
Hoevelen hebben sindsdien de eenmalige roeping van Solzjenitsyn herkend en begrepen?
Een handvol, tenminste in Frankrijk. Claude Durand natuurlijk, Nikita Struve, Georges Nivat, Olivier Clément ... zij waren het, die de uitgave van zijn werk mogelijk hebben gemaakt toen het nog ondergewaardeerd werd, opdat onze kinderen - en de kinderen van onze kinderen - de twintigste eeuw kunnen leren kennen.

Maar vandaag, zoals honderd jaar geleden bij Dostojevsky, is daar het Russische volk, absurd, heilig, redeloos, zondig, mateloos in zijn vroomheid, de hele wereld te schande makend maar tevens benijd, de armen, de eenvoudigen, de zieken, de dwazen, de dronkaards, afkomstig uit alle hoeken van Rusland, zingend: “EEUWIGE GEDACHTENIS”; ze kussen en zegenen het stoffelijk overschot van hem, die hen kende en begreep en de ontroostbaren troostte en hen accepteerde omwille van henzelf.
En met hen allen komen alle doden; ze lopen zij aan zij met hen - onzichtbaar maar aanwezig - al die doden uit de Goelag, zonder graf, in greppels geworpen, achtergelaten in de afgrond maar die vandaag, ontrukt aan de vergetelheid, eindelijk, samen met Aleksandr Issajevitch binnengaan in de vrede van de hemelse Vader

J.F. Colosimo - professor aan het Theologisch Instituut St. Serge te Parijs
Gepubliceerd in  “Le Figaro”, 4 augustus 2008
(vert. Moeder Martha)

 

FEESTELIJKHEDEN IN KIEV

ONTMOETING PATRIARCH BARTHOLOMEOS EN PATRIARCH ALEXIS II

Z. EM Aartsbisschop Gabriël heeft - op uitnodiging van Zijne Alheiligheid Patriarch Bartholomeos - deel uitgemaakt van de patriarchale delegatie naar Kiev, voor de feestelijkheden rond de 1020-ste herdenking van de Doop van de Rus’. Op 24 juli vertrok Z. Em. naar Istanbul en sloot zich daar aan bij het gezelschap, dat Zijne Alheiligheid naar Kiev zou vergezellen. Ook archimandriet Job, professor aan het Theologisch Instituut St. Serge en lid van de Diocesane Raad, maakte deel uit van deze  delegatie.

 

 

 

 

 

 

Na aankomst in Kiev op 25 juli, begaf men zich naar het Grotten-klooster (Grote Lavra), waar Metropoliet Vladimir van Kiev - hoofd van van de Orthodoxe Kerk van Oekraïne (Patr. Moskou) -  hen welkom heette. In de kloosterkerk van de Grote Lavra werd een moleben gecelebreerd, in aanwezigheid van President Yuchtchenko, Aartsbisschop Hiëronymos van Atghene (hoofd van de Orthodoxe Kerk van Griekenland) en Aartsbisschop Athanasios van Tirana (hoofd van de Orthodoxe Kerk van Albanië).

Daarna volgde een rondrit door de stad, waarbij verschillende momumenten werden bezocht: het standbeeld van de Hl. Vladimir op de rots aan de oever van de Dnjepr, het standbeeld van de Hl. Olga, de Hl Apostel Andreas en de Hl. Kyrillos en Methodios.

’s-Avonds werd een feestelijke vesperdienst gecelebreerd in de kathedraal van de Hl. Sophia, die stamt uit de 11e eeuw. Deze dienst werd gevierd in het Grieks en het Slavisch, afwisselend gezongen door het koor van de kathedraal St. Georges (Fanar – Instanbul) en het koor van de Grote Lavra van Kiev.

De volgende dag werd een panichida gecelebreerd bij het momument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de hongersnood van 1932-1933. Dit monument ligt vlakbij het klooster van de Hl. Michael-met-de-gouden-koepels.

Hoogtepunt was de viering van de Goddelijke Liturgie op zondag, 27 juli, aan de voet van het monumentale standbeeld van de Hl. Vladimir. Een honderdtal bisschoppen nam deel aan  deze Pontificale Liturgie, geconcelebreerd door de oecumenische Patriarch Bartholomeos, Patriarch Alexis, Aartsbisschop Hiëronymos van Athene, Aartsbisschop Athanasios van Tirana, Metropoliet Vladimir van Kiev, evenals de leden van het episcopaat van de Orthodoxe Kerk van Oekraïne en bisschoppen van de verschillende delegaties. In de namiddag vond in het Holenklooster (Grote Lavra) een ontmoeting plaats van de aanwezige delegaties der verschillende Kerken en de leden van het episcopaat van de Oekraïnse Kerk. Bij deze gelegenheid overhandigde Metropoliet Vladimir geschenken aan zijn gasten: een herdenkingsmedaille, een “gramata” van de Heilige Synode, een panagia voor de bisschoppen en een borstkruis voor de priesters. Ook vond een privé ontmoeting plaats tussen Patriarch Bartholomeos en Patriarch Alexis, waarbij gesproken werd over de situatie van de Orthodoxe Kerk in de Oekraïne en waarbij het kwam tot het opstellen van een  gezamenlijk standpunt in deze kwestie.

Ter afsluiting van dit drie-daagse bezoek woonden de Patriarch en de delegatie die hem begeleidde, alvorens Kiev te verlaten, nog een moleben bij in de Verrijzeniskathedraal van Kiev.

Het secretariaat van de Heilige Synode van Constantinopel heeft op 2 juli 2008 het volgende communiqué uitgegeven:

“Tijdens de zitting van 23 / 25 juni van dit jaar heeft de Heilige Synode kennis genomen van de uitnodiging door Zijne Heiligheid Patriarch Alexis II, evenals van de uitnodiging door de  President van Oekraïne Victor Yuchtchenko, gericht tot Zijne Alheiligheid Patriarch Bartholomeos, de festiviteiten rond de 1020-herdenking van de Doop van de Rus’ te presideren. Na beschouwing van deze uitnodiging van de Kerk, de Staat en het volk van Oekraïne en gehoor gevend aan hun wens, heeft de Moeder-Kerk – die het volk van Oekraïne geleid heeft tot de Doop – hieraan gehoor te geven door het sturen van een patriarchale delegatie, onder leiding van Zijne Alheiligheid Patriarch Bartholomeos.”

PASTORAAL BEZOEK VAN Z. EM. AARTSBISSCHOP GABRIEL AAN NOORWEGEN

Van 4 tot 11 juli heeft Aartsbisschop Gabriël - vergezeld van diaken Athanase en moeder Martha – een bezoek gebracht aan de parochies in Noorwegen. Op het vliegveld van Oslo werd Z. Em. opgewacht door de deken van Scandinavië, archimandriet Johannes, en de reis ging van het vliegveld direct naar de skite van de Hl. Triphon in Hurdal, 90 km. ten noorden van de hoofdstad.  

	Tijdens de Pontificale Liturgie, gecelebreerd op zondag 6 juli, vond de priesterwijding plaats van diaken Christoforos Schuff en de lector-, hypodiaken- en diakenwijding van de voormalig lutherse pastor en theoloog Ole (Olav) Petter Lerseth. Na de plechtigheden bood de parochie een feestelijke maaltijd aan.

In de namiddag vertrok Vladyka, vergezeld van de geestelijkheid, waaronder ook vader Paul Sebbelov van de parochie in Kopenhagen (Dk) en een aantal gelovigen op een lange pelgrimsreis naar Selja, gelegen aan de meest westelijke punt van de kust van Noorwegen. Daar werden op een eiland voor de kust in het jaar 995 door koning Olav de relieken gevonden van de keltische prinses Sunniva en haar gezellen. Dit eiland is een geliefd bedevaartsoord voor de gelovigen in Noorwegen.

Na een overnachting in de bergen, ging de reis de volgende dag verder en om 3 uur in de namiddag kwam het hele gezelschap aan in Selja, nog juist op tijd om een lezing door de nieuw gewijde diaken, vader Ole (Lerseth), bij te wonen bij gelegenheid van de opening van een ikonententoonstelling. Na de lezing werd om 18 uur een panichida gecelebreerd in de kapel St. Swithuns, gelegen op de begraafplaats op de uiterste westpunt van Selja. In Selja bevond zich tijdes WW II een kamp voor Russische en Oekraïnsche krijgsgevangenen en velen van hen liggen hier begraven. De panichida werd gehouden in aanwezigheid van de burgemeester en een militaire erewacht. Na een toespraak door Aartsbisschop Gabriël werden bloemen op de graven gelegd. Hierna bood de lokale gemeenschap een maaltijd aan en er was gelegenheid met elkaar te spreken.

De volgende dag werd de Pontificale Liturgie gecelebreerd in de lutherse kerk van Selja, tijdens welke priesterwijding plaatsvond van de twee dagen eerder gewijde diaken Olav; Urban Widetun werd lector, hypodiaken en daarna diaken gewijd voor de parochie in Överkalix (S) en Asbjørn Olav Flåm tot lezer voor de kapel in Bygstad (N). Na het ontbijt vertrok het hele gezelschap per boot naar het eiland voor Selja, het eigenlijke doel van de reis. De ± 50 orthodoxe pelgrims klommen de rotsen op naar de grot, waar de relieken van de Hl. Sunniva ooit werden gevonden. Deze grot ligt nog hoger dan de ruine van een klooster en een kathedraal. In de grot werd een moleben gezongen ter ere van de Hl. Sunniva.

De volgende stop was in Bygstad, waar zich de orthodoxe academie van Johnsegarden bevindt. Een maaltijd en een slaapplaats waren voorzien. Na het ontbijt, de volgende dag, werd verder gereisd naar Folldal, waar zich de skite van de Hl. Drieëenheid bevindt en waar vader Jona  gastvrijheid aanbood.

Op 10 juli bereikte het gezelschap weer de skite van de Hl. Tryphon in Hurdal, na een spectaculaire tocht door de bergen, waarbij zelfs de sneeuwgrens werd overschreden.

De vele gesprekken, waartoe gedurende deze dagen ampel gelegenheid was, hebben dit bezoek zeer vruchtbaar gemaakt.

De dag na de terugreis van Aartsbisschop Gabriël - op de feestdag van de Heilige Apostelen Petrus en Paulus, oude kalender – werd Jovan Martetic uit Macedonië met zegen van Z. Em  door vader Johannes als monnik-rjasofoor in de skite van de Hl. Tryphon opgenomen.

Tijdens deze reis werden door Aartsbisschop Gabriël 1 lezer, 1 diaken en 2 priesters gewijd, waarmee de dekenij Scandinavië nu 6 lezers, 2 diakens en 8 priesters heeft voor in totaal 5 parochies en verschillende gemeenschappen.

 

Internationale / Interparochiële ontmoeting Brussel - Düsseldorf

De Diocesane Raad heeft kennis genomen van de recente lasterlijke en leugenachtige berichten over de verantwoordelijken en de geestelijkheid van de kathedraal in Nice. Naarmate de datum van het civiele proces betreffende de titel van eigendom van de kathedraal nadert, nemen de persoonlijke en lasterlijke aanvallen tegen de rector en de gekozen parochieraad steeds toe. Meestentijds komen deze beschuldigen van personen, die geen deel uitmaken van de parochie. Maar bepaalde kranten en web-sites, die nauw verwant zijn met het Patriarchaat Moskou en de Russische Federatie - overigens partij in bovengenoemd proces - nemen deze berichten graag en ongecontroleerd over.

oecumenische viering

in het kader van het 40 jarig jubileum van de Raad van Kerken in Nederland

15 juni 2008

St. Jan, Maastricht

Boodschap van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël aan de Raad van Kerken in Maastricht ter gelegenheid van de oecumenische dienst aldaar aan het begin van de ‘estafette’, die het begin inluidt van de viering van het 40-jarig bestaan van de Raad van Kerken in Nederland

Broeders en zusters in Christus

De hele oecumenische beweging is ontstaan uit een groot verdriet. Het is het verdriet van mensen die oprecht geloven in Jezus Christus en die uit heel hun hart hun geloof belijden in één God, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, in de éne Heilige Kerk, die één Doop belijden en reikhalzend uitzien naar de Wederkomst, de Opstanding uit de doden en het eeuwige Leven. Dat geloof, dat verwoord is in de geloofsbelijdenis van Nicea-Constantinopel - het Credo - delen we met elkaar, en die geloofsbelijdenis is dan ook werkelijk het oudste oecumenische document, de enige liturgische tekst die we met elkaar delen, dat wil zeggen: waarin we ons gemeenschappelijk geloof uitspreken.

Maar we merken tot onze grote spijt dat we nog niet samen kunnen doen wat Jezus ons opgedragen heeft : “Neemt en eet, want dit is Mijn Lichaam; Drinkt allen hieruit, want dit is Mijn Bloed van het Nieuwe Verbond”. We kunnen niet samen deel hebben aan datzelfde Lichaam van Christus, waarin we allemaal geloven en met heel veel liefde aanhangen.

Meningsverschillen die onvermijdelijk zijn, omdat mensen uit zoveel verschillende tijden en culturen, met zo’n verschillende aanleg, die datzelfde geloof hebben, bij het uitleggen daarvan en het spreken daarover, bij het beleven daarvan in de vormen van hun Kerk met elkaar in conflict komen: dàt is het drama van de verdeeldheid.

Als we ons geloof in Jezus ernstig nemen, moeten we bij elkaar komen en net zolang met elkaar praten tot we in elkaars geloof ons eigen geloof herkennen. Dat gesprek, die ontmoeting met elkaar is het hart van de oecumene. Daarom ontmoeten christenen elkaar overal op wereld en dus ook al veertig jaar in Maastricht, en dat is een reden om u vandaag deze brief te schrijven: om u te zeggen dat ik hier in Parijs van harte met u meeleef.

Laten we dan bidden, dat alle christenen zich op de eerste plaats vasthechten aan Christus, aan het geloof in de Drie-ene God. Maar ook ieder aan zijn of haar eigen Kerk, want we kunnen niet in Jezus geloven zonder in de Kerk te geloven. Laten we ook samen bidden -  laten we elkaar vasthouden - blijven zoeken en blijven bidden, totdat we er uitkomen. Als we die hartstocht voor de eenheid, die niets anders is dan een aspect van de liefde tot God en elkaar, als we die vasthouden, dan zal de éénheid ooit bereikt worden.

Want wat voor de mensen onmogelijk is, is mogelijk voor God.

+ Aartsbisschop Gabriël van Komana,

Exarch van de Ecumenische Patriarch.         

 

 

Algemene Buitengewone Vergadering van het Aartsbisdom

31 mei 2008

Op zaterdag 31 mei j.l. is in Parijs – op het Theologisch Instituut St. Serge – een Algemene Buitengewone Vergadering van het Aartsbisdom bijeengekomen onder voorzitterschap van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël.

 

WIJDINGEN

Op zondag 4 mei - Thomas-zondag – heeft Z. Em. Aartsbisschop Gabriël in de kerk van de Hl. Alexander Nevsky te Luik (B), Vladimir BRONNIKOV tot diaken gewijd.

De rector van deze parochie, priester Guy FONTAINE, werd tijdens dezelfde Pontificale Liturgie verheven tot de waardigheid van aartspriester

 

COMMUNIQUÉ 08-08 van de DIOCESANE RAAD

 betr. de vergaderingen, gehouden op 13 en 22 mei 2008

De Diocesane Raad (D.R.) is bijeengekomen 13 en 22 meil 2008, onder voorzitterschap van Z.E. Aartsbisschop Gabriël. De volgende onderwerpen kwamen ter sprake:

1 – Bezoek van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël aan Polen.

Mgr. Gabriël informeert de Diocesane Raad over zijn reis naar Polen van 9 tot 13 mei j.l., waar hij Zijne Alheiligheid Patriarch Bartholomeus vertegenwoordigd heeft bij de feestelijkheden rond het jubileum van Zijne Gelukzaligheid Metropoliet Savva van Warschau, Primaat van de Orthodoxe Kerk van Polen (zie elders op deze site)

2 – Voorbereiding van de Buitengewone Algemene Vergadering van het Aartsbisdom.

De Diocesane Raad heeft gesproken over de praktische organisatie van de a.s. Buitengewone Algemene Vergadering (31 mei) en de tekst opgesteld van de resolutie die ter ratificatie aan de leden zal worden voorgelegd.

3 – De stichting « Fondation Institut Saint Serge »

De Diocesane Raad heeft kennis genomen van de voorstellen, die werden gedaan door resp. de Diocesane Raad zelf en de Commissie van de Raad van Professoren van het Theologisch Instituut St. Serge (ITO), betreffende de mogelijkheden voor de toekomst, evenals de adviezen van juristen en bestuursinstanties, die bij dit project betrokken zijn. De Diocesane Raad heeft besloten de Diocesane Administratie en de ad-hoc commissie van de Raad van Professoren van het Instituut te vragen hun gezmeenschappelijk werk voort te zetten, teneinde te komen tot een gezamenlijke slotverklaring, die zal worden voorgelegd aan de betreffende instanties.

4 – Opening van een seminarie van het Patriarchaat Moskou te Parijs.

De Diocesane Raad heeft kennis genomen van de aankondiging van het Patriarchaat Moskou betreffende de opening van een seminarie in Parijs en de omstandigheden, die volgden op deze aankondiging. Z. Em. Aartsbisschop Gabriël heeft onderstreept dat, tot op die dag, de A.E.O.F. noch hijzelf officiëel op de hoogte waren gesteld van dit voornemen. De Diocesane Raad wijst erop, dat een eventuele samenwerking van dit nieuwe seminarie met het Theologisch Instituut St. Serge niet mogelijk is, dan met de voorafaande toestemming van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël, die de rechtmatige rector is van het Theologisch Instituut.

5 – Wijdingen.

* Op Lazaros-zaterdag, 19 april,, heeft Z. Em. Aartsbisschop Gabriël - na de wijding tot lector en hypodiaken - Yannick PROVOST diaken gewijd tijdens de Goddelijke Liturgie in de kerk van het klooster van de hl. Silouan de Athoniet te St. Mars-de-Locquenay. De nieuw-gewijde diaken zal, onder verantwoordelijkheid van archimandriet Syméon, overste van het klooster, zijn dienst verrichten in de orthodoxe gemeenschap te Plonivel, bij Guilvinec (Finistère).

* Op Thomas-zondag, 4 mei, heeft Z. Em. Aartsbisschop Gabriël - - na de wijding tot lector en hypodiaken – Vladimir BRONNIKOV tot diaken gewijd tijdens de Goddelijke Liturgie in de kerk van de hl. Alexander Nevsky te Luik (B). De nieuw-gewijde diaken is verbonden aan deze parochie.

 

 

Bezoek van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël aan Polen

Van 9 tot 13 mei heeft Aartsbisschop Gabriël een officiëel bezoek gebracht aan Polen. Zijne Eminentie vertegenwoordigde – op diens verzoek – Zijne Alheiligheid de Oecumenische Patriarch, tijdens de plechtigheden die door de Orthodoxe Kerk van Polen werden georganiseerd ter gelegenheid van het dubbele jubileum van Z. Em. Metropoliet Sawa van Warschau en geheel Polen, die dit jaar de tiende verjaardag van zijn verkiezing tot Primaat van de Poolse Orthodoxe Kerk vierde, evenals zijn zeventigste verjaardag.
Samen met Metropoliet Sawa, het Poolse Episcopaat en vertegenwoordigers van andere territoriale Orthodoxe Kerken concelebreerde Aartsbisschop Gabriël de Goddelijke Liturgie in het klooster van de Gedaanteverandering des Heren in Grabarka.

Wij brengen in herinnering dat in september 2004  Z. Em. Metropoliet Sawa, op uitnodiging van Aartsbisschop Gabriël, een officiëel bezoek bracht aan het Exarchaat. In de kathedraal van de hl. Alexander Nevsky concelebreerden beide hiërarchen de Goddelijke Liturgie. Ook bracht de Metropoliet bij die gelegenheid een bezoek aan het Theologisch Instituut St. Serge, aan het Russische kerkhof te St. Geneviève-des-Bois en aan het Pokrov-klooster te Bussy.

 

Paasboodschap van Aartsbisschop Gabriël van Komana,
Exarch van de Oecumenische Patriarch.

Toen de in de boeien der hades gekluisterden
Uw mateloze barmhartigheid hadden gezien,
haastten zij zich met blijde spoed naar het Licht,
O Christus, juichend over het eeuwige Pascha !
(5de Irmos van de Paascanon).

Dierbare zusters en broeders in de heer – Christus is opgestaan!

Met deze uitroep mag ik u de vreugde verkondigen van de Opstanding van onze Heer Jezus Christus. Zoals ik in de Paasvigilie in onze kathedraal het Heilige Licht van Pasen heb binnengedragen, zo breng ik ook u deze vreugde over. In één ogenblik is de duisternis verdwenen, om plaats te maken voor dit licht, dat vandaag niet alleen in de kerk werd binnengedragen, maar ook in ons hart. Het is op deze dag des Heren, vol onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde (I Petrus 1, 8), dat de vreugde en de glorie van de overwinning van Christus op de duisternis en het bederf van de dood, over ons gekomen is. Moge uw vreugde op deze dag van de Verrijzenis dus volmaakt zijn.

Maar wat betekent deze Verrijzenis voor ieder van ons? Het is Gods heil dat over ons komt en dat in ons een nieuwe wereld schept. De verhouding met onze Schepper, die door Adam verloren ging, wordt ons door de Heer als een liefdesact teruggeschonken.

Daarom moet onze vreugde vandaag groot  zijn, want door de Opstanding van Christus weten wij dat de zonde ons niet kan   weerhouden: hoe zwak we ook zijn, wij weten dat we ons slechts tot God hoeven te wenden en dat de armen, die op het Kruis van Golgotha werden uitgebreid, ook ons zullen omarmen, met zoveel liefde, dat ons verstand dat niet kan bevatten. Wij zijn niet meer onder de druk van de Wet die, als enige therapie voor elk menselijk falen, bestraffing kent. Vandaag zijn wij erfgenamen geworden van Gods Liefde, waarin barmhartigheid en gerechtigheid samengaan. “De helende hand van de Verlosser op het koortsige voorhoofd van onze zonden”, de goddelijke balsem verzacht en geneest  de pijn van ons gewonde hart.

Gods medelijden met ons stelt ons in staat ons dagelijks leven in een nieuwe visie te plaatsen; voortaan hoeven we niet meer simpelweg te bestaan, maar kunnen we werkelijk leven . Daarmee wil ik zeggen dat wij onze levenswijze, die een slechte kopie van liefde is, kunnen en moeten loslaten en in plaats daarvan, met de hulp van Gods genade, ons wezen positief verwerkelijken, volgens het adagium van onze heilige vaders: “God werd mens, opdat de mens God zou worden”. Dat wil zeggen: God heeft onze zwakheid aangenomen om ons te leiden tot de volheid van het eeuwig leven.

Dáárin bestaat de liefde van de Schepper en slechts zó kunnen wij baat hebben bij de dood en de Opstanding van Christus Jezus. “Zoals de zonde heeft geheerst over de dood, zo zal ook de genade heersen door de gerechtigheid ten eeuwigen leven door Jezus Christus, onze Heer” (Rom. 5, 21).

Wat een magnifieke gevolgen heeft dat voor ons leven. Voortaan hoeven we ons niet meer tevreden te stellen met een moraal, gevormd  door bepaalde sociologische regels en die volkomen ontoereikend is en het gevaar van verborgen verleidingen in zich bergt. Voortaan zijn wij geroepen tot leven ; we mogen het geestelijke leven in ons toelaten, dat niets anders is dan een leven in de Heer. Daarmee mogen wij deel hebben aan Gods creatieve dynamiek. Wij waren dood en zijn opnieuw tot leven gewekt!

Deze vreugde wil ik vandaag met u delen, met al de liefde die ik u  toedraag. En ik wil u aansporen deze goddelijke communio te beleven; d.w.z. u te voeden, u te laten versterken door de genade van de opgestane Heer, door Zijn barmhartige liefde. Want wij zijn niet meer gebonden door onze zwakheid, maar in vrijheid met Christus verbonden. En deze onverwoestbare vrijheid houdt ons staande in het licht van de verrezen Christus. Ieder van ons die deze onvergetelijke ervaring gemaakt heeft en die zich bewust is van zijn ontologische band met de gehele mensheid, kan in liefdevolle dienstverlening elke medemens de weg wijzen naar het heil.

Op deze gezegende dag van de Opstanding, richt ik deze boodschap van geloof en vertrouwen tot u, dezelfde boodschap die door onze Heer Zelf gegeven is aan de Myrondraagsters en via hen aan al Zijn leerlingen: “vrees niet!” (Mat. 28,10). Inderdaad, vrees niet; heb geen angst meer voor het leven. Het leven is onnoemelijk mooi, want het is de weerglans van de onnoemlijke  schoonheid van God naar het voorbeeld van de ikoon, waarop wij Christus zien, Die Zijn handen uitstrekt naar onze gevallen voorouders Adam en Eva, hen opheffend uit dezelfde hel, die ook onze hel is en hen weer het Leven geschonken heeft – hun leven, ons leven. Want “dit is de belofte die Hij ons gegeven heeft: het eeuwige leven” (I Joh. 2,25).

Christus is opgestaan!
Hij is waarlijk opgestaan!

 

+ Aartsbisschop Gabriël van Komana
Exarch van de Oecumenische Patriarch

Parijs, 14 /27 april 2008
Kathedraal van de Hl. Alexander Nevsky

+ B A R T H O L O M E U S
DOOR DE GENADE GODS
AARTSBISSCHOP VAN CONSTANTINOPEL, HET NIEUWE ROME,
EN OECUMENISCH PATRIARCH
AAN ALLE GELOVIGEN VAN DE KERK,
GENADE, VREDE EN ONTFERMING ZIJ U
VAN CHRISTUS DE HEILAND, DIE IN HEERLIJKHEID IS OPGESTAAN.

* * * * * * *

Geliefde broeders concelebranten en vrome God-minnende kinderen van de Kerk,

         “Zie, de winter is voorbij , de lentevan het heilis aangebroken, de bloemen vertonen zich op het veld, ‘t gekir van de tortelduif wordt gehoord, de wijnstokken in bloei geven geur.” Het heilige, grote Pascha is aangebroken en verwarmt en verlicht de wereld en maakt haar stralend. “ Nu is alles vervuld met licht, hemel en aarde en de onderwereld.”

Christus is Opgestaan!

         God, de onsterfelijke, die niet aan lijden onderhevig is, de schone Bruidegom van de Kerk, onze Heer en eerstgeboren broeder en vriend, Jezus Christus, “is opgestaan uit de doden, de dood vertredend door Zijn dood”, op de derde dag, nadat Hij vanaf het Kruis uitgeroepen had: “het is volbracht” . De “Hades beneden werd verbitterd toen deze Hem ontmoette” , want niet alleen had Hij diens macht vernietigd en had Hij op God-passende wijze de duistere krochten leeg gemaakt, toen Hij leven schonk aan hen die toen in de graven waren, maar ook omdat Hij oneindig leven schenkt en een stellige opstanding aan allen die daarna en tot aan de voleinding der wereld, in Hem zullen geloven, in Hem zullen leven en tot het einde toe zullen volharden in hun belijdenis en hun geloof in Hem. Christus, die “Zijn lendenen heeft omgord met gerechtigheid en Zijn zijden heeft gewikkeld in waarheid” , is verrezen uit het graf, en “heeft heel het geslacht van Adam opgewekt als Menslievende” .
        

Ziehier dus, geliefde broeders en beminde kinderen,  het begin van ons grootste feest en de lente van het heil die de Kerk in het voorjaar verkondigt aan de wereld. De zware winter van de dood is verleden tijd geworden! De ijskoude tyrannie van de duivel is overwonnen. Het vreeswekkende rijk van de duisternis en van het verderf is ontbonden. “De Heer is Koning, met heerlijkheid heeft Hij zich bekleed” ! We zagen hoe Jezus vrijwillig, in uiterste liefde, om ons en omwille van onze verlossing, aan het Kruis leed en stierf en begraven werd. We hebben Hem aanbeden, de Opgestane uit de doden, en samen met de apostelen en de myrondraagsters hoorden we uit Zijn heilige mond de woorden: “Vrede zij u” en “Verheugt u” , en ons hart verheugde zich. “En niemand zal u deze vreugde ontnemen” , want van nu af is onze eigen dood, van een ieder, potentieel opgeheven. Indien wij en in zoverre wij ook de vleselijke denkwijze van de oude mens “met onze hartstochten en begeerten” in ons gekruisigd hebben,  en “wij gestorven zijn met Christus, zullen wij ook, zo geloven wij, met Hem leven” . Wanneer wij derhalve met Christus “begraven” zijn “door de doop” , zullen we “samengegroeid zijn met Hem” dat wil zeggen ook deelhebben aan Zijn Opstanding. Deze waarheid wordt met grote rhetoriek verkondigd door Gregorius de Theoloog die zei: “Gisteren werd ik met Christus begraven, heden wordt ik met Hem verheerlijkt, gisteren ben ik met Hem gestorven, heden word ik met Hem levend gemaakt. Gisteren met Hem begraven, heden met Hem verrezen” . Ons eeuwige probleem heeft de Opgestane Heer dan ook eens en voor al opgelost. Onze bezorgdheid om de dood  is ten einde gekomen. “Christus is opgestaan, en het leven heerst.”  Voortaan is ons eeuwige leven en onze Opstanding geen vraagteken, geen droom, geen utopie meer, maar een tastbare werkelijkheid. Een werkelijkheid met een concreet gezicht en een naam, “die alle naam te boven gaat”  Jezus Christus, “voor Wie alle knie zich buigt van hen die in de hemel,  die op aarde en die in de onderwereld zijn” en iedere tong zal belijden dat Hij alleen de Levenschenker is en de Heer, die leeft en heerst in eeuwigheid, en die Zijn Koninkrijk, Zijn heerlijkheid en het erfdeel van Zijn Vader, in Zijn goedheid deelt met allen die deel hebben aan Zijn Kruis, Zijn dood en Zijn Opstanding, zodat Hij de “eerstgeborene zou zijn onder vele broeders”.

         Vanaf onze lijdende Patriarchale Oecumenische troon, smeken wij Hem dringend, dat Hij de vrede aan de wereld schenkt, het licht van waarheid en gerechtigheid aan de zielen der mensen, geduld en steun aan ieder die beproefd wordt, en een voorproef van het heil en het eeuwige leven aan alle gelovigen.

Aan Hem, de Overwinnaar van de dood en de Leidsman ten leven, zij de heerlijkheid, de macht, de eer en de aanbidding, tesamen met de Vader en de Heilige Geest, in eeuwigheid. Amen.
        

Heilig Pascha 2008
+ Bartholomeus, Aartsbisschop van Constantinopel,
Vurige voorspreker voor u allen
bij de Opgestane Christus.

 

COMMUNIQUÉ 07-08 van de DIOCESANE RAAD

Parijs, 23 April 2008

Op 15 April 2008 heeft de Heilige Synode van het Patriarchaat Moskou het besluit genomen “de oprichting van een orthodox seminarie in Parijs te zegenen”. Vervolgens werd door het Diocees van Chersonesos via Internet bekend gemaakt dat dit seminarie “leden van de geestelijkheid van het Patriarchaat Moskou zal opleiden in samenwerking met het Theologisch Instituut St. Serge” evenals “met andere instellingen in Parijs”.

Naar aanleiding van deze berichten, maakt Z. Em. Aartsbisschop Gabriël - rector van het Theologisch Instituut St. Serge – bekend dat hij op geen enkel moment betrokken is geweest bij gesprekken met vertegenwoordigers van de Russische Kerk over de verwerkelijking van dit project en evenmin hierover werd geconsulteerd.

 

COMMUNIQUÉ 06-08 van de DIOCESANE RAAD

betr. de vergadering, gehouden op 26 maart 2008

De Diocesane Raad (D.R.) is bijeengekomen op 26 maart 2008, onder voorzitterschap van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël. De volgende onderwerpen kwamen ter sprake:  

1 – Projekt Stichting St. Serge.
De werkgroep, die namens de Administration Diocésaine belast is met het volgen en begeleiden van het projekt “Stichting St. Serge”, dat de toekomst van het Instituut moet veilig stellen, is op 24 Maart voor het eerst samengekomen. Deze werkgroep bestaat uit: de aartspriesters Nicolas Cernokrak, Nicolas Ozoline, Wladimir Yagello, Jivko Panev en de heren Ivan Cheret, Constantin Davydoff, Oleg Lavroff, Michel Stavrou, Michel Feuillebois, Jean de Tiesenhausen, Michel Sollogoub en Pierre Sollogoub.
 Tevens zijn vergaderingen voorzien van de Diocesane Administratie en de Raad van professoren van het Instituut St. Serge, tijdens welke de mogelijkheden zullen worden bestudeerd van de gevolgen van een eventuele toekomstige Stichting.
Ook tijdens een vergadering van de Diocesane Raad met de deken van het Instituut St. Serge - aartspriester Nicolas Cernokrak – is dit project uitgebreid ter sprake gekomen.
De oprichting van de Stichting St. Serge vereist, teneinde erkenning te verkrijgen als instelling van openbaar nut, over een kapitaal van een miljoen €, minimaal beschikken. Het Aartsbisdom noch het Instituut beschikt over een dergelijke som. Daarom komt de Diocesane Raad met het voorstel haar deel in de “Société immobilière Serguievskoie Podvorié” (SISP), de eigenlijke eigenaar van de “Colline St. Serge”, aan de toekomstige Stichting te doteren en haar zodoende aan het benodigde kapitaal te helpen. Aan deze dotatie is een  suspensieve clausule verbonden, waardoor het mogelijk moet zijn terug te keren naar de oude situatie, indien de overheid dit project afwijst, of als de Stichting wordt opgeheven.
De overdracht van ongeveer een-derde van de aandelen van het Aartsbisdom in de SISP, die een waarde vertegenwoordigt van € 150.000, is niet mogelijk zonder de toestemming van een Buitengewone Diocesane Vergadering. Dit volgens de artikelen 34 en 71 van de statuten van het Aartsbisdom.

 2 – Buitengewone Diocesane Vergadering.
            Na het advies te hebben ingewonnen van de Diocesane Raad, heeft Z. Em. Aartsbisschop Gabriël besloten een Buitengewone Algemene Vergadering van het Aartsbisdom bijeen te roepen op de ochtend van zaterdag 31 Mei 2008 op het Instituut St. Serge te Parijs.
            Deze Vergadering heeft als enig agendapunt de goedkeuring van de overdracht van een deel van het eigendom van de SISP, toebehorend aan het Aartsbisdom, met het oog op de oprichting van de Stichting St. Serge, evenals het tekenen van een langdurig pachtcontract met genoemde Stichting, zodat deze de nodige restauratiewerken kan uitvoeren en fondsen kan verzamelen.
            Eveneens zal, voorafgaand aan de Buitengewone Algemene Vergadering, een Pastorale Bijeenkomst plaatsvinden, waarvoor alle geestelijken van het Aartsbisdom zijn uitgenodigd. Deze Pastorale Vergadering heeft als onderwerp: “Verkondiging van het Evangelie in de huidige tijd” en zal beginnen in de namiddag van vrijdag 30 Mei. Het tweede deel van de Pastorale vergadering zal gehouden worden aansluitend aan de Buitengewone Algemene Vergadering van 31 mei.
            Volgens art. 16 – 4 van de statuten van het Aartsbisdom zullen de delegeerden van de Algemene Diocesane Vergandering, gehouden op 31 mei 2007, ook aan de Buitengewone Algemene Vergadering van 30 mei 2008 deelnemen.

 3 – Wijdingen
            Diaken Bengt (Benedictus) Hagström is op zondag 23 Maart 2008, tijdens de Pontificale Liturgie in de crypte van de Kathedraal van de Hl. Alexander Nevsky, door Z. Em. Aartsbisschop Gabriël tot priester gewijd. Vader Bengt is verbonden aan de parochie van de Hl. Nikolaas te Oslo (N) en zal dienen in de gemeenschappen van Göteborg en Elskilstuna - beide in Zweden. (Zie hier voor foto’s).
            De hypodiaken Alexander Willis is op 2 Maart 2008, tijdens de Pontificale Liturgie in de parochie van het Ontslapen van de Moeder Gods te Londen (Holborn), door Z. Exc. Bisschop Basil tot diaken gewijd voor genoemde parochie.

 4 – Congres Franstalige liturgische muziek volgens Slavische Traditie.
            Van 22 tot 24 Maart heeft, in aanwezigheid van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël, een congres voor Franstalige liturgische muziek volgens Slavische traditie plaatsgevonden, georganiseerd door Aartspriester Michel Fortounatto en een aantal koorleiders van diverse Franstalige parochies van het Aartsbisdom. Dit congres vond plaats in de lokalen van het Instituut St. Serge te Parijs. Meer dan tachtig deelnemers waren aanwezig, afkomstig uit Frankrijk en de Frans-talige delen van België en Zwitserland. Niet alleen koorleiders en zangers van het Aartsbisdom/Exarchaat namen deel, maar ook vanuit parochies behorend tot het Patriarchaat van Constantinopel, Moskou, Serbië en de Buitenlandse Synode waren deelnemers aan dit congres aanwezig, dat door Aartsbisschop Gabriël werd omschreven als “een groot  succes”. (Zie voor een uitgebreid verslag en foto’s elders op deze web-site).

 5 – Twee nieuwe web-sites met Frans-talige liturgische muziek zijn gecreëerd met het muzikale aanpassingen van de hand van Jean Starynkevitch (http://fr.groups.yahoo.com/group/chant_liturgiqe/) en van Matthieu Malinine (http://ndjasg.free.fr/mm/). Dit is een uitstekend initiatief dat zeker van nut kan zijn voor die Frans-talige parochies, die aan de Slavische traditie willen blijven vasthouden.

Studie-weekend over frans-talige liturgische muziek

Meer dan tachtig deelnemers hadden zich ingeschreven voor een studie-weekend over frans-talige liturgische muziek volgens de  slavische traditie, dat door het Aartsbisdom georganiseerd werd van zaterdag 22 tot maandag 24 april op het Instituut St. Serge te Parijs. De deelnemers kwamen natuurlijk voor het grootste deel uit Frankrijk, maar ook uit Nederland, frans-talig België en Zwitserland.

En omdat het in eerste instantie zou gaan over de theologische achtergrond van de vertalingen en de verworteling in de Westerse samenleving, leek het me nuttig ook mij voor dit weekend in te schrijven.
Het werd een rijke en inspirerende ervaring!

Na een begroeting door Z.Em. Aartsbisschop Gabriël en een korte inleiding door vader Michel Fortounatto (een van de organisatoren van dit weekend), opende vader Nicolas Lossky het eigenlijke programma met een voordracht over: “de theologie van de liturgische muziek”, gevolgd door Jean Drobot, die sprak over: “repertoire van de Russische liturgische muziek”.

Na de lunch sprak Matthieu Malinine over de praktijk van de koordirectie en Philippe Leroux over het oeuvre van Maxime Kovalevsky. De rest van de namiddag was gewijd aan een ronde-tafel gesprek, waarbij voornamelijk praktische problemen ter sprake kwamen.

De vigilie van de zaterdagavond werd gecelebreerd door Aartsbisschop Gabriël in de crypte van de kathedraal van de Hl. Alexander Nevsky.  Voor mij was het de eerste maal dat ik in een dienst met twee koren (rechts en links) mocht zingen. Wat een ervaring! Het rechter koor stond onder leiding van vader Michel Fortounatto, het linker onder leiding van Jean Starynkevitch. En omdat in beide koren slechts zangers en koorleiders stonden, die de structuur van de vigilie (er waren die dag drie canons!) op hun duimpje kenden, liep alles zo vanzelfsprekend, zonder hinderlijk “toon-opgeven”, zonder zenuwachtigheid, alsof we nooit anders gewend waren dan samen te zingen. Zelfs het sporadische geharrewar met verschillende vertalingen (b.v. “dans les sciècles...” of “pour les sciècles...”) werd vakkundig weggestreken.
 
Ook de dienst van de zondag werd in de crypte gecelebreerd. Het was een groot feest! Met vele concelebranten vierde Mgr Gabriël de Goddelijke Liturgie, tijdens welke diaken Bengt Hagström van de parochie van de Hl. Tichon in Göteborg (Zweden), priester werd gewijd.
Er werd na de dienst niet getreuzeld; een lange middag op het Instituut St. Serge, waar bovendien de lunch op ons wachtte, lag nog voor ons.

De twee eerste voordrachten – door Mario Hacquard over de paradox van de Franse melodieën en door Sophie Stavrou over de muzikaliteit en de poësie van de Franse taal – waren interessant, maar boden weinig voor niet-franse toehoorders. De voordracht door archimandriet Job daarentegen, getiteld: Christologie en heil: een benadering van de Traditie van de Orthodoxe Kerk met behulp van de liturgische teksten - bood een diepgaand inzicht in het ontstaan van met name de Oktoich.

De laatste twee bijdragen van deze middag handelden weer over  het ontstaan van de Franse vertalingen van de liturgische diensten. Nathalie Korotkoff sprak over: “de aanpassing van de Franse teksten aan de Slavische melodieën”. Daarna gaven vader Nicolas Rehbinder en Serge Zimine een “Terugblik op de Frans-Slavische vertalingen in enige parochies”.
Enigszins vermoeid begaven we ons naar de kerk van het Theologisch Instituut, waar Aartsbisschop Gabriël voorging in de vesperdienst. Ook deze werd gezamenlijk gezongen, ditmaal onder de bezielende leiding van vader Alexander Kedroff.

Ook op maandagochtend waren vrijwel alle deelnemers nog aanwezig, zodat we de buitengewoon boeiende voordracht van André Lossky konden horen over “de theologie van de ordo”, die voor mij – samen met de voordracht van archimandriet Job – de rijkste was. Over een paar maanden zullen alle bijdragen in druk verschijnen, zodat ze voor iedereen beschikbaar zijn. Wat helaas niet zal worden weergegeven zijn de vele interessante interventies, die bij elke voordracht gedaan werden en evenmin de even interessante antwoorden daarop.

De rest van de ochtend was gewijd aan het vastleggen van afspraken over de voortzetting van diverse projecten met betrekking tot Franstalige liturgische zang volgens Slavische traditie.

Een gezamenlijke lunch die, evenals alle andere maaltijden, bereid en geserveerd werd door de studenten van het Theologisch Instituut, besloot deze rijke en inspirerende workshop.

Meer foto's vind u hier   Moeder Martha

 

 

IN MEMORIAM – vader Patrick RADLEY

Vrijdagavond 28 maart is de priester Patrick RADLEY – rector van de parochie van de Hl. Transfiguratie in Walsingham (G.B.) – na een lang ziekbed overleden. Zijn leven was steeds verbonden met zijn parochie, die hij gedurende vele jaren gediend heeft, eerst als diaken en vervolgens als priester. Vader Patrick was een beminnelijk mens, een toegewijde priester, in trouw verbonden aan zijn bisschop, mgr Basil.
De Heer verlene hem de eeuwige rust. Eeuwige gedachtenis